* Charlene Lunnon en Lisa Hoodless vertellen * Elf jaar na hun ontvoering “Je gaat door en laat het je leven niet beïnvloeden”

Ze waren gewoon op weg naar school, zoals elke dag. Het was maar tien minuten lopen. Pech voor hen, er had zich niet zo lang daarvoor een vrijgelaten pedofiel zich in de buurt gevestigd. En hij had het op hen voorzien.
Dagenlang hield hij hen opgesloten in zijn appartement om de meisjes uit het Engelse Hastings, destijds allebei 10 jaar, te misbruiken. Wonder boven wonder werden ze gevonden, door een klacht die tegen hem was ingediend door de moeder van een ander meisje. Tijdens het natrekken van deze klacht, ontdekte de politie hen per toeval in zijn huis. Elf jaar later vertellen Charlene Lunnon en Lisa Hoodless, nu 21 jaar, hun verhaal in de vorm van een boek.
De jonge meiden zijn media-aandacht gewend. Vanaf het moment dat ze werden teruggevonden, klopten er honderden journalisten en fotografen bij hen aan. Vinden ze het niet ongemakkelijk om steeds weer persoonlijke vragen te beantwoorden over de rottigste paar dagen uit hun leven? Beiden schudden nee. “Alle details staan ook in het boek”, zegt Lisa. Charlene vult aan: “Bovendien lijkt het inmiddels bijna alsof het ons helemaal niet is overkomen.”
Ondanks de gruwel van de paar dagen in het appartement van pedofiel Alan Hopkinson, die overigens werd veroordeeld tot negen keer levenslang, blijft het tweetal volhouden dat het hun tienerleven niet heeft beïnvloed. De eerste keer seks bijvoorbeeld met een vriendje, was helemaal niet moeilijk. “Het is een verschil tussen dat je het doet, omdat je het wilt, of omdat je gedwongen wordt.”
Deze instelling hebben de meiden zichzelf bijna ingeprent, lijkt wel. “Of je laat het je leven beïnvloeden, of je laat het achter je en gaat door. Een andere keuze is er niet.”
Maar als ze nou eens de kans krijgen om nog wat tegen hem te zeggen? Zowel Lisa als Charlene komt even in de verleiding. “Wanker!”, floept Charlene eruit. “Ja…”, mompelt Lisa. Maar dan corrigeren ze zichzelf. “Nee, dan zou blijken dat hij ons geraakt heeft en dat is niet het geval.”
Ze werden allebei jong moeder, Lisa kreeg al op haar 17e een zoontje en Charlene beviel onlangs van een dochtertje. Alsof zij nog niet genoeg ellende te verduren heeft gekregen, overleed haar dochtertje eind vorig jaar onverwachts.
En nu, nu is Lisa gewoon moeder en Charlene doet niet zoveel. “Ik weet niet zo goed wat”, verontschuldigt ze zich bijna.
Met het boek willen ze niet alleen de periode afsluiten, maar ook meisjes over de hele wereld en vooral uit hun eigen plaats Hastings waarschuwen. “Doe niet zo dom en ga niet alleen naar huis midden in de nacht. Er kunnen hele erge dingen gebeuren…”

Het Gebeurde op een Dinsdag ligt nu in de winkel. Je gaat door en laat het je leven niet beïnvloeden”

Bron: Metronieuws.nl